نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۴۱۶

اعمال ماده 477قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392درخواست شده است و با موافقت با اعمال این ماده اجرای حکم متوقف شده است؛ چنانچه پیش از صدور دستور توقف اجرای حکم بخشی از محکومبه توقیف و به حساب صندوق دادگستری واریز شده باشد و با دستور توقف وصول آن توسط محکومله مقدور نیست، خواهشمند است در این خصوص به پرسشهای زیر پاسخ دهید: با توجه به نظریات مشورتی به شماره 7/99/496مورخ 1399/5/19و 7/98/868مورخ 7/12/1398و 7/96/353مورخ 16/2/1396آن اداره کل ،خواهشمند است اعلام فرمایید: در فرض سؤال ،با توجه به توقیف و غیر قابل برداشت بودن محکومبه توسط محکومله بهرغم وجود تمام یا بخشی از محکومبه در صندوق سپرده دادگستری ،آیا به محکومبه خسارت تأخیر تأدیه تعلق میگیرد؟

در فرض سؤال که پس از توقیف بخشی از محکومبه ،محکوم علیه اعمال ماده 477قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392با اصلاحات و الحاقات بعدی را درخواست کرده و رئیس محترم قوه قضاییه اعاده دادرسی را تجویز و پس از آن ،در اجرای ماده 478قانون یادشده ،اجرای حکم به تعویق افتاده است ،نظر به اینکه هرچند حکم به لحاظ تجویز اعاده دادرسی از سوی رئیس محترم قوه قضاییه انجام گرفته است ،اما محکومعلیه نیز تقاضای اعمال ماده 477قانون یادشده را کرده است ،بنابراین ،صرف تعویق اجرای حکم به لحاظ تجویز اعاده دادرسی موضوع ماده 477یادشده )موضوع دستورالعمل اجرایی ماده 477یادشده مصوب 1398/9/7رئیس محترم قوه قضاییه( موجب برائت ذمه محکومعلیه از پرداخت خسارت تأخیر تأدیه برای ایام توقف نخواهد بود و با توجه به ماده 157قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356و ماده 522قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب ،1379خسارت تأخیر تأدیه تا زمان پرداخت وجه به محکومله محاسبه میشود. دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه