نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۳۷۹

در صورتی که فرد محل اختفای محکوم علیه را به ضابطان دادگستری اعلام کند؛ اما پیش از دستگیری ،متهم یا محکومعلیه در حین فرار دچار حادثه شود و فوت کند ،آیا چنین فرضی مشمول حکم مقرر در ماده 236قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392میشود؟

در صورت تخلف کفیل یا وثیقه گذار و در نتیجه صدور دستور ضبط وثیقه و اخذ وجهالکفاله از سوی دادستان در اجرای ماده 230قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ،1392مختومه شدن بعدی پرونده کیفری موجب لغو دستور یادشده نمیشود .با وجود این ،فلسفه وضع ماده 236قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ،1392ترغیب کفیل یا وثیقهگذار به معرفی متهم یا محکومعلیه پیش از اتمام عملیات اجرایی مربوط به اخذ وجهالکفاله یا ضبط وثیقه با برخورداری از امتیازی است که در این ماده پیشبینی شده است و با فرض صدور قرار موقوفی اجرای حکم ،قرار منع یا موقوفی تعقیب یا حکم برائت قطعی مطابق ماده 251این قانون ،پرونده مختومه شده و نیازی به معرفی متهم یا محکومعلیه نیست؛ همچنین مقصود اصلی مقنن که مختومه شدن پرونده است ،حاصل شده است؛ بر این اساس ،محرومیت کفیل یا وثیقه گذار از ارفاق قانونی مذکور در ماده 236قانون یادشده ،برخلاف فلسفه وضع این ماده و مغایر هدف قانونگذار است. دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه