نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۳۲۲

چنانچه صاحب حساب در تاریخ سررسید چک وجه چک را تأمین کند؛ اما دارنده به بانک مراجعه نکند و پس از سپری شدن مدت قابل توجهی به بانک مراجعه و گواهی عدم پرداخت اخذ کند ،خسارت تأخیر تأدیه از چه تاریخی محاسبه میشود؟ آیا تاریخ سررسید چک ملاک است و یا تاریخ خارج کردن وجه از حساب توسط صاحب حساب و یا تاریخ اخذ گواهی عدم پرداخت؟

اولاً ،با توجه به تبصره )الحاقی ( 1376ماده 2قانون صدور چک مصوب 1355با اصلاحات و الحاقات بعدی و قانون استفساریه این تبصره مصوب 1377مجمع تشخیص مصلحت نظام و همچنین رأی وحدت رویه شماره 812مورخ 1400/4/1هیأت عمومی دیوان عالی کشور ،خسارت تأخیر تأدیه بر مبنای نرخ تورم از تاریخ صدور چک تا وصول آن محاسبه میشود و این امر استثنایی بر اصل تعلق خسارت تأخیر از تاریخ مطالبه داین است؛ بنابراین چنانچه چک بلامحل باشد ،با توجه به مستندات پیشگفته ،خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ سررسید چک تعلق میگیرد. ثانیاً ،در فرضی که به رغم موجود بودن وجه چک در حساب صادرکننده ،دارند ه چک در زمانی که صادرکننده وجه را از حساب خارج کرده است ،چک را به بانک ارائه کند ،تا جایی که عدم پرداخت وجه چک منتسب به صاحب حساب نباشد ،با توجه به قاعده اقدام ،دارنده چک استحقاق مطالبه خسارت تأخیر تأدیه در این مدت را نخواهد داشت و موضوع از تبصره )الحاقی ( 1376به ماده 2قانون صدور چک مصوب 1355با اصلاحات و الحاقات بعدی ،منصرف است. دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه