نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۳۰۴

در مواردی که حکم بر مسدودی و مسلوبالمنفعه کردن چاه غیر مجاز صادر میشود ،از آنجا که چنین چاههایی عمدتاً دارای تجهیزات و ادواتی است و تخلیه چاه پیش از پر و مسلوبالمنفعه کردن از طریق وسایلی چون جرثقیل توسط نیروهای عملیاتی زمانبر بوده و این امر ،موجب تنش و درگیری و تمرد نسبت به مأمورین و ارتکاب جرایمی این چنینی می شود و نظر به اینکه اجرای عملیات در چنین مواردی مستلزم اقدام فوری است، چنانچه پیش از عملیات اجرایی با در اختیار قرار دادن مهلت متعارف و قابل توجه به محکوم علیه برای خارج کردن ادوات و تجهیزات خود از چاه وی اقدامی در این خصوص ننماید ،آیا می توان چاه را با همان حالتی که دارد پر و مسلوبالمنفعه کرد و عدم اقدام فرد را نوعی اقدام علیه خود تلقی کرد؟

در فرض سؤال که حکم قطعی بر مسلوب المنفعه کردن چاه غیر مجاز صادر شده است ،مرجعی که اجرای حکم را بر عهده دارد باید با توجه به مفاد حکم صادره و با رعایت قوانین و مقررات ،به گونهای رفتار نماید که به اشیاء و اموالی که متعلق به محکومعلیه بوده و دادگاه حکم به معدوم شدن آن صادر نکرده است ،آسیب وارد نشود؛ بر این اساس از آنجا که پیشنهاد مطرح شده در استعلام مبنی بر پر و مسلوبالمنفعه کردن چاه به همراه ادوات و تجهیزات موجود در آن ،مستلزم آسیب یا معدوم شدن برخی اموال محکوم علیه است ،منطبق بر قانون نیست. شایسته ذکر است چنانچه موضوع مشمول بند »ث« ماده 40قانون برنامه پنجساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران مصوب 1403باشد ،مطابق همین بند و آییننامه اجرایی آن مصوب 1404/2/7هیأت وزیران رفتار میشود. دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه