نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۳۰

اولاً ،در فرض توافق زوجین بر طلاق و صدور گواهی عدم امکان سازش از سوی دادگاه ،چنانچه زوج با ادعای بر هم زدن یک طرفه توافق از حضور در دفترخانه و اجرا و ثبت صیغه طلاق خودداری کند ،آیا زوجه میتواند صیغه طلاق را جاری و ثبت کند؟ ثانیاً ،در فرض فوق ،چنانچه زوجه از حضور در دفتر رسمی طلاق خودداری کند و مدعی عدول یک طرفه از توافق شود ،آیا زوج میتواند به مراجعه به دفترخانه ،صیغه طلاق را جاری و ثبت کند؟

اولاً ،با توجه به اطلاق ماده 35قانون حمایت خانواده مصوب ،1391مقررات این ماده قانونی شامل گواهی عدم امکان سازش با هر نوع منشأ یی است؛ اعم از آن که ناشی از طلاق توافقی و یا به سبب درخواست طلاق از سوی زوج باشد. ثانیاً ،چنانچه پس از توافق زوجین بر طلاق و صدور گواهی عدم امکان سازش ،زوجه برای اجرای صیغه طلاق حاضر نشود ،با توجه به اطلاق ماده 35قانون حمایت خانواده مصوب 1391استنکاف زوجه برای حضور در دفترخانه جهت اجرای صیغه طلاق ،مؤثر در مقام نیست؛ اما اجرای طلاق منوط به تأدیه حقوق مالی زوجه به شرح منعکس در گواهی عدم امکان سازش و واریز به حساب سپرده امانی مربوطه یا صدور حکم قطعی دایر بر اعسار زوج یا تقسیط محکومبه است. ثالثاً ،در فرض صدور گواهی عدم امکان سازش در نتیجه توافق زوجین بر طلاق و استنکاف بعدی زوج از اجرا و ثبت صیغه طلاق ،مستند به ماده 36قانون حمایت خانواده مصوب ،1391چنانچه زوجه بنا به اعلام دادگاه صادرکننده گواهی عدم امکان سازش و یا به موجب سند رسمی ،در اجرای صیغه طلاق وکالت داشته باشد ،عدم حضور زوج مانع اجرای صیغه طلاق و ثبت آن نیست و پس از ثبت طلاق ،زوجه میتواند برای دریافت حقوق مالی خود ،از دادگاه تقاضای صدور اجراییه نماید؛ اما در صورتی که زوجه وکالت در امر طلاق نداشته باشد ،با سپری شدن مواعد مذکور در ماده 34قانون یادشده و عدم حضور زوج در دفترخانه برای اجرای صیغه طلاق و ثبت آن ،گواهی عدم امکان سازش صادره فاقد اعتبار خواهد بود. دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه