نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۲۵

در جریان رزمایش برگزار شده توسط نیروهای مسلح ،در نتیجه بروز تقصیر چند نفر از کارکنان به شهادت رسیدهاند؛ آیا پیگیری خانواده شهدا برای شناسایی و برخورد قضایی با مقصران ،مانع شهید محسوب شدن فرزندان آنها خواهد شد؟ آیا مطالبه یا عدم مطالبه دیه در این مورد تأثیری دارد؟

از بندهای 23 ،9 ،2و 41ماده یک آیین نامه تعیین و احراز مصادیق عملی شهید ،در حکم شهید و سایر مصادیق ایثارگری مصوب 24/2/1393هیأت وزیران با اصلاحات بعدی و اطلاق بند 8ماده 3این آییننامه ،چنین مستفاد است که افرادی که در حین رزمایشهای نیروهای مسلح مصوب فرماندهان کل ارتش ،سپاه و نیروهای انتظامی کشته میشوند »در حکم شهید« محسوب میشوند و با عنایت به ملاک ماده 631قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392و دیگر مقررات مرتبط؛ از جمله ماده 473قانون مجازات اسلامی مصوب ،1392تقصیر و یا عدم تقصیر دیگران در بروز حادثه )در فرض سؤال ،تعدادی از نظامیان( صرفاً از حیث تعیین مسؤول پرداخت دیه مؤثر در مقام است و تعقیب یا عدم تعقیب مقصران رزمایش و مطالبه یا عدم مطالبه دیه از سوی اولیایدم ،به خودی خود موجب نمیشود کشتهشدگان از عنوان »در حکم شهید« محروم شوند. دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه