نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۲۱۸

به موجب صدر ماده 503قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ،1392در صورت ابتلای محکومعلیه به جنون پس از صدور حکم قطعی ،تا زمان افاقه اجرای حکم به تعویق میافتد؛ اما وفق تبصره این ماده ،محکومعلیه تا زمان بهبودی در بیمارستان روانی یا مکان مناسب دیگری نگهداری میشود؛ این تعارض چگونه قابل رفع است؟

محل اعمال و مجرای حکم موضوع صدر ماده 503قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ،1392که ناظر بر تعویق اجرای حکم در اثر ابتلای محکوم علیه به جنون پس از صدور حکم قطعی در جرایم تعزیری است ،با حکم موضوع تبصره این ماده که متضمن حکمی تبعی و استثنایی ناظر بر اصل ماده پیشگفته است ،متفاوت است؛ زیرا حکم موضوع ماده 503قانون پیشگفته مبنی بر تعویق اجرای حکم در اثر ابتلای به جنون پس از صدور حکم قطعی ناظر بر حدوث جنون پیش از ورود به زندان )پیش از شروع به اجرای حکم( و حکم تبصره این ماده ناظر بر حدوث جنون پس از ورود به زندان )پس از شروع به اجرای حکم( است؛ عبارت »در حبس به سر میبرد« در تبصره ماده 503یادشده ،مؤید این دیدگاه است .بر این اساس ،تعارض بین صدر ماده 503قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392و تبصره آن منتفی است. فریده شکری معاون اداره کل حقوقی قوه قضاییه