نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۴/۱۰۰

چنانچه در پرونده طلاق ،زوجین توافق کنند که زوجه در قبال تحصیل حضانت فرزند مشترک ،مهریه خود را بذل یا صلح کند ،اولاً ،آیا چنین شرطی صحیح است؟ ثانیاً ،در صورت صحت ،چنانچه پس از آن زوج به هر دلیلی از این شرط عدول کند و بدون رضایت زن ،حضانت فرزند مشترک را از وی پس بگیرد ،آیا زن میتواند به مهریهای که در قبال حضانت بذل یا صلح کرده است ،رجوع کند؟

با توجه به ماده 1168قانون مدنی ،نگاهداری اطفال حق و تکلیف والدین است و آنان میتوانند صرف نظر از سن فرزند مشترک ،با توافق ،انجام حضانت را به یکدیگر محول نمایند؛ چنانچه یکی از والدین حق حضانت خود را تا مدتی به دیگری واگذار کند ،این توافق وفق ماده 10قانون مدنی لازمالوفاست و تا سپری شدن مدت تعیین شده، هیچیک از طرفین بدون رضایت دیگری حق رجوع ندارد؛ هر چند وفق ماده 41قانون حمایت خانواده مصوب 1391دادگاه می تواند در صورتی که توافقات طرفین درباره حضانت کودک را مخالف با مصلحت کودک بداند ،این توافقات را نادیده بگیرد و با رعایت مصلحت کودک تصمیم مقتضی ات خاذ کند؛ بنابراین ،زوج بدون رضایت زوجه؛ آنگونه که در فرض سؤال آمده است ،نمی تواند از توافق قبلی خود بر واگذاری امر حضانت فرزند مشترک به مادر عدول کند و این امر ،منشاء اثر نیست. دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه