نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۱۰۹۴

به موجب ماده 42اصلاحی قانون مبارزه با مواد مخدر ،به قوه قضاییه اجازه داده شده بخشی از محکومان مواد مخدر یا روانگردانهای صنعتی غیر دارویی را به جای زندان در اردوگاههای خاص )با شرایط سخت یا عادی( نگهداری نماید و در تبصره 2همان ماده مقرر نموده ،دادگاهها میتوانند به جای کیفر حبس ،کیفر توقف در اردوگاهها را برای محکومین معین نمایند .با توجه به حکم مقرر در تبصره مرقوم ،آیا محکومین جرایم مواد مخدر ،که به موجب قانون و به حکم دادگاه ،به تحمل حبس محکوم شدهاند را میتوان به اردوگاههای موضوع ماده معرفی کرد یا اینکه لزوماً باید از سوی دادگاهها ،حکم به توقف در اردوگاه برای این دسته از محکومین صادر شود تا بتوان آنها را برای نگهداری در اردوگاه معرفی نمود؟

اولاً ،مطابق تصریح تبصره 2ماده 42قانون مبارزه با مواد مخدر و ماده 5آییننامه اجرایی اردوگاههای خاص نگهداری محکومان مواد مخدر و روانگردان مصوب 1391/2/17ستاد مبارزه با مواد مخدر ،دادگاه میتواند به جای کیفر حبس، کیفر توقف در اردوگاه را برای محکومان جرایم مرتبط با مواد مخدر و روانگردان تعیین کند. ثانیاً ،حکم موضوع تبصره 2ماده 42الحاقی به قانون مبارزه با مواد مخدر مانع از آن نیست که با رعایت آییننامه سازمان زندانها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور و با استناد به متن ماده 42این قانون بخشی از محکومان به حبس در جرایم مواد مخدر و روانگردان به جای زندان در اردوگاههای خاص )با شرایط سخت و عادی( نگهداری شوند. دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه