مرکز حقوقی راهبردوابسته به اندیشکده راهبرد اقتصاد
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۱۰۶۶

تاریخ نظریه:

استعلام

همانگونه که مستحضرید کمیسیون ماده 7آییننامه اجرایی ماده یک قانون اصلاح »لایحه قانونی حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها« وظیفه رسیدگی به پروندهها و تشخیص نوعیت اراضی را دارد .بهرغم تعیین تعداد اعضاء و نحوه رسیدگی در قانون ،در گذشته برخی پروندههای مطروحه صرفاً با حضور و امضاء دو نفر از اعضا صادر شده است؛ بر این اساس ،موضوع اعتبار آرای مذکور یا امکان رسیدگی مجدد محل تردید است؛ در این خصوص، خواهشمند است به پرسشهای زیر پاسخ دهید: -1در صورت عدم معرفی عضو یا عدم حضور یکی از اعضاء ،آیا تشکیل کمیسیون موضوع ماده 7آییننامه اجرایی یادشده و صدور رأی با ترکیب ناقص ،دارای وجاهت قانونی است؟ -2آیا کمیسیون یاد شده می تواند به لحاظ عدم حضور یا عدم معرفی یکی از اعضاء ،برخلاف ماده 7آییننامه مذکور ،پروندههای منتهی به صدور رأی را بار دیگر در کمیسیون با ترکیب کامل اعضاء مطرح و مبادرت به صدور رأی نماید؟

پاسخ اداره کل حقوقی

1و -2اولاً ،تا زمانی که تمامی اعضای هیأت یا کمیسیونهای شبهقضایی مانند کمیسیون موضوع سؤال )کمیسیون موضوع ماده 7آییننامه اجرایی ماده یک قانون اصلاح لایحه قانونی حفظ و گسترش فضای سبز در شهرها تنقیحی 1401/6/17شورای عالی استانها( معرفی و تعیین نشده باشند ،هیأت یا کمیسیون شکل نگرفته و تشکیل جلسه دادرسی و صدور رأی امکانپذیر نیست. ثانیاً ،پس از معرفی و تعیین تمامی اعضا هیأت یا کمیسیون شبهقضایی ،از آنجا که دعوت از اعضا از جمله مقدمات لازم برای تشکیل جلسه رسیدگی است ،تا زمانی که از تمامی اعضا دعوت به عمل نیامده است ،تشکیل جلسه و در نتیجه ،رسیدگی و صدور رأی امکانپذیر نمیباشد. ثالثاً ،در مواردی که در قوانین و مقررات مربوط برای تشکیل و صدور رأی هیأت یا کمیسیون شبهقضایی نصاب خاصی تعیین نشده باشد ،با توجه به اینکه غیبت غیر موجه برخی اعضا که با وصف دعوت ،در جلسه شرکت نکردهاند ،نباید مانع رسیدگی و تأخیر در انجام وظایف محوله شود ،اصولاً تشکیل جلسه و صدور رأی با نصاب اکثریت مطلق امکانپذیر است. رابعاً ،در صورت صدور رأی پیش از معرفی و تعیین همه اعضا به سبب عدم شکلگیری هیأت و یا کمیسیون شبهقضایی ،رأی صادره فاقد هرگونه اعتبار و موجودیت قانونی است و کانلمیکن تلقی میشود. دکتر محمدعلی شاه حیدری پور مدیر کل حقوقی قوه قضاییه
نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۳/۱۰۶۶ مورخ ۱۴۰۴/۰۹/۳۰ | مرکز حقوقی راهبرد