نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۱/۸۸۹

با توجه به مفاد بند 2ماده 150قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392در خصوص کنترل مخابراتی و اطلاق عبارت محکومان در تبصره یاد شده؛ اولاً ،آیا بررسی نقاط آنتندهی )نقطهیابی و نقطهزنی( مصداق کنترل مخابراتی است؟ ثانیاً ،در فرض یاد شده تبصره مذکور شامل محکومان اجرای احکام مدنی نیز میشود؟

اولاً ،با عنایت به اطلاق عبارت »کنترل ارتباطات مخابراتی افراد« در ماده 150قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392که در راستای نحوه اعمال اصل بیست و پنجم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب شده است ،ممنوعیت موضوع این ماده شامل محتوای ارتباطات مخابراتی و همچنین اخذ پرینت فهرست ورودی و خروجی تماسها و پیامکهای متهم میشود؛ اما ردیابی از طریق تلفن همراه )موسوم به نقطهیابی و نقطهزنی( از مفهوم »کنترل ارتباطات مخابراتی افراد« موضوع ماده 150قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392و تبصره 2این ماده خارج است. ثانیاً ،با توجه به پاسخ بند اولاً ،پاسخ به این سؤال روشن است. دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه