نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۱/۷۱۹

نظر به اینکه بند »الف« ماده 4قانون بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسیله نقلیه مصوب 1395صراحت دارد که دعوی میبایست به طرفیت شرکت بیمهگر و مسبب حادثه مطرح شود؛ اما در ماده 50این قانون اعلام میدارد که اگر شرکت بیمه طرف دعوی نباشد باید دادگاه به وی اطلاع دهد ،خواهشمند است اعلام فرمایید چنانچه دعوا تنها به طرفیت مسبب حادثه مطرح شود ،آیا قابلیت رسیدگی و استماع دارد؟ آیا این دو ماده تعارض دارند؟

از جمع مفاد بندهای »الف« و »ب« ماده 4و ماده 50قانون بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 1395که مبتنی بر اصول دادرسی نیز میباشد ،چنین مستفاد است که اگر زیاندیده بخواهد حسب مورد علیه بیمهگر یا صندوق تأمین خسارتهای بدنی طرح دعوا کند ،لزوماً باید مسبب حادثه را نیز طرف دعوا قرار دهد؛ اما عکس قضیه صادق نیست؛ یعنی اگر زیاندیده بخواهد علیه مسبب حادثه طرح دعوا کند ،طرف دعوا قرار دادن بیمهگر یا صندوق تأمین خسارتهای بدنی )حسب مورد( لازم نیست؛ بنابراین دعوایی که به تنهایی علیه بیمهگر یا صندوق تأمین خسارتهای بدنی )بدون طرف قرار دادن مسبب حادثه( طرح شده باشد ،به استناد بندهای »الف« و »ب« ماده 4یاد شده قابلیت استماع ندارد؛ اما دعوایی که به تنهایی علیه مسبب حادثه طرح شده ،با توجه به ماده 50این قانون قابلیت استماع دارد؛ اما حسب مورد ،بیمهگر یا صندوق به عنوان مطلع باید دعوت شوند. دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه