نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۱/۵۶

چنانچه در قرارداد اجاره ذکر شود مستأجر مکلف است در تاریخ معینی نسبت به تخلیه ملک اقدام کند و در غیر این صورت مکلف است روزانه مبلغی به عنوان وجه التزام بپردازد ،در صورت عدم تخلیه ملک توسط مستأجر در موعد تعیین شده و با توجه به اینکه موجر ودیعه یا وجه قرضالحسنه که در عرف جامعه از آن به عنوان پول پیش یا مبلغ رهن کامل یاد میشود را نپرداخته باشد و آن را به پس از تخلیه ملک موکول کند ،آیا وی مستحق دریافت وجه التزام است؟

با توجه به اطلاق ماده 4قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1376و همچنین ماده 20آییننامه اجرایی این قانون مصوب 19/2/1378هیأت وزیران که تخلیه عین مستأجره را منوط به استرداد ودیعه ،سند و یا وجهی دانسته است که وفق قرارداد اجاره توسط موجر از مستأجر اخذ شده است ،در صورتی که طرفین قرارداد مطابق قانون یادشده عقد اجاره را منعقد کرده و بر خلاف ماده 4آن قانون نیز توافق نکرده باشند؛ مستأجر میتواند تا اخذ ودیعه ،سند و یا وجه از موجر از تخلیه عین مستأجره خودداری کند و موجر مستحق اجرتالمثل ایام تصرف یا خسارت تأخیر در تخلیه و یا در فرض سؤال ،وجه التزام تعیین شده در قراداد اجاره نخواهد بود؛ مگر آنکه موجر در اجرای ذیل ماده 20آییننامه اجرایی یادشده ،ودیعه و یا وجه مقرر بین طرفین را حسب مورد به دایره اجرای ثبت و یا دادگستری )در حال حاضر شورای حل اختلاف( تحویل داده و یا به حساب سپرده واریز کرده باشد. دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه