نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۱/۱۲۳

با توجه به تعارض ظاهری بین دو ماده 350و 394قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392با اصلاحات بعدی آیا؛ -1وجه جمع دو ماده مزبور چگونه است؟ -2آیا به طور کلی رسیدگی در جرایم مواد مخدر که در زمرهی مادهی 302از قانون مزبور است ،به صورت غیابی مجاز است یا خیر؟ -3در صورت حاضر نشدن متهم در دادرسی با وصف داشتن وکیل تعیینی یا تسخیری تکلیف دادگاه چیست؟

2 ،1و -3اولاً ،مقصود مقنن در صدر ماده 350قانون آیین دادرسی کیفری 1392این است که در جرائم موضوع بندهای الف ،ب ،پ و ت ماده 302این قانون ،گر چه با توجه به ماده 348حضور وکیل متهم برای تشکیل جلسه دادگاه ضروری است ،اما کافی نیست و باید متهم نیز شخصاً حاضر شود .بنابراین ،در فرض سؤال "هرگاه متهم وکیل معرفی نکرده" و برای وی وکیل تسخیری تعیین شده باشد ،از جهت لزوم حضور متهم و وکیل در جلسه دادگاه در جرائم یاد شده تفاوتی بین وکیل تسخیری و تعیینی نمیباشد؛ مگر آن که متهم متواری بوده یا دسترسی به وی امکان نداشته باشد که در این صورت باید برابر ماده 394قانون رفتار شود .در موارد مشمول ماده اخیرالذکر رسیدگی در غیاب متهم در صورتی که دادگاه حضور متهم را برای دادرسی ضروری تشخیص ندهد، امکان پذیر است .بنابراین ماده 350یاد شده با ماده 406همین قانون تعارضی ندارد. ثانیاً ،مقررات ماده 350قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ،1392بیانگر اهمیت حضور متهم در دادگاه در جرایم موضوع ماده 302قانون مذکور است و در صورت عدم حضور متهم ،امکان تشکیل جلسه رسیدگی وجود ندارد و لازم است با جلب متهم ،رسیدگی انجام شود .اما چنانچه ،امکان جلب متهم وجود نداشته باشد ،با توجه به مقررات مندرج در مواد 394و 406قانون فوق الذکر ،رسیدگی غیابی بلامانع است؛ مگر آنکه اتهام انتسابی از جمله جرائمی باشد که صرفاً جنبه حقاللهی دارد. روح اله رئیسی معاون اداره کل حقوقی قوه قضاییه