نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۱/۱۰۷۲

با توجه به صلاحیت ذاتی دادگاههای کیفری یک استان که احکام صادره از این دادگاهها ،قابل فرجام در دیوان عالی کشور بوده و پروندههایی که در صلاحیت دادگاههای کیفری یک استان است در مرکز استان رسیدگی میشود ،آیا آرای صادره قطعی باید توسط اجرای احکام کیفری محل وقوع جرم اجرا شود و یا اجرای احکام کیفری مرکز استان؟

باتوجه به تصریح ماده 401قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392که تمام وظایف و اختیارات دادسرا ،از جمله شرکت در جلسه محاکمه و دفاع از کیفرخواست در مواردی که به جرایم موضوع صلاحیت دادگاه کیفری یک ،در خارج از حوزه قضایی دادسرای محل وقوع جرم رسیدگی میشود ،بر عهده دادسرای محل وقوع جرم است ،بنابراین و با لحاظ این که حوزه صلاحیت دادگاه کیفری یک ،علیالاصول به صورت استانی است ،لذا دادسرای محل وقوع جرم نیز در معیت این دادگاه قرار داشته و فرض مذکور از ماده 26قانون پیشگفته منصرف است .همچنین با توجه به ماده 484قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ،1392اجرای احکام به عهده دادستان است که علی¬الاصول دادستان صادر کننده کیفرخواست مدنظر است و اجرای حکم دادگاه کیفری یک نیز با دادسرایی است که در معیت آن انجام وظیفه میکند؛ بنابراین ،در فرض ماده 401قانون پیشگفته، دادسرای مجری حکم دادگاه کیفری یک ،دادسرای محل وقوع جرم و صادرکننده کیفرخواست است که صلاحیت رسیدگی به تحقیقات مقدماتی را داشته است؛ ولی این امر مانع از آن نیست که در صورت ضرورت اجرای حکم سلب حیات در زندان محل نگهداری محکوم ،به تشخیص دادسرای مجری حکم ،بر اساس مواد 119و ملاک 558قانون یادشده ،با اعطای نیابت قضایی ،اجرای آن از دادسرای محلی که زندان در حوزه آن واقع شده است ،درخواست شود. روح اله رئیسی معاون اداره کل حقوقی قوه قضاییه