نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۹۲۲

مطابق بند »ب« ماده 427قانون آیین دادرسی کیفری ،جرایم مستلزم پرداخت دیه یا ارش در صورتی که میزان یا جمع آنها کمتر از یک دهم دیه کامل باشد ،قطعی و غیر قابل اعتراض است .در پروندههای دارای یک شاکی و دو متهم؛ که دیه متعلق به هر یک از متهمان کمتر از یک دهم و قابل اعتراض نمیباشد ولی با در نظر گرفتن جمع دیات متعلق به شاکی که بیش از یک دهم است ،از جانب وی قابل اعتراض میباشد ،آیا این استدلال دادگاه تجدیدنظر صحیح است و در این فرض ،آیا رأی فقط از ناحیه شاکی قابل تجدید نظرخواهی است و از ناحیه متهمان قطعی و غیر قابل طرح در دادگاه تجدید نظر میباشد؟

مستفاد از مواد 302و 427قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392چنانچه افرادی به نحو جداگانه نسبت به فرد واحدی ضرب و جرح عمدی وارد آورند ،نصاب و ضابطه مقرر برای تجدید نظرخواهی نسبت به رأی صادره، میزان صدماتی است که هر یک از آنان وارد آوردهاند و نه مجموع دیات متعلقه .بدیهی است که چنانچه ضرب و جرح عمدی وارده ناشی از رفتار مشترک )مشارکت( متهمان باشد ،مجموع دیه متعلقه به مجنیعلیه ،نصاب و ضابطه تجدید نظرخواهی خواهد بود.