مرکز حقوقی راهبردوابسته به اندیشکده راهبرد اقتصاد
اداره کل حقوقی قوه قضاییه

نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۶۸

تاریخ نظریه:

استعلام

-1آیا محکومعلیه پس از نشر آگهی مزایده در مهلت هفت روز میتواند با ارایه دلایل ،ارزیابی صورتگرفته را دارای اختلاف فاحش بداند و قاضی اجرا احکام حق بررسی این موضوع را دارد؟ توضیح آن که اداره حقوقی سابقا در نظریات خود اعتراض را بعد از نشر آگهی و تعیین وقت ممکن ندانسته است. با توجه به آنکه واحد اجرای احکام باید رعایت غبطه و مصلحت در مزایده را بنماید اعتراض هفت روزه به مزایده مقرر در ماده 142قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356اثر تعلیقی دارد؟ آیا واحد اجرای میتواند دلایل اعتراض را بررسی تا پیش آن از تأیید مزایده و انتقال خوداری کند؟ به عبارت دیگر چنانچه در مهلت هفت روز ،اعتراضی واصل شود که نیازمند بررسی است واحد اجرا پیش از اعلام نظر قطعی در مورد آن ،مزایده را تأیید نکند؛هر چند مهلت هفت روز سپری شود؟

پاسخ اداره کل حقوقی

-1وفق ماده 75قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356طرفین ظرف سه روز از تاریخ ابلاغ ارزیابی حق دارند به نظریه ارزیاب اعتراض کنند .پس از رسیدگی به اعتراض یا عدم اعتراض در مهلت مذکور ،نظریه ارزیاب قطعی و دستور نشر آگهی مزایده صادر میشود .مطابق ماده 110قانون یادشده ارزیابی اموال غیرمنقول نیز به ترتیب موصوف و مقرر در مواد 73تا 76است؛ بنابراین ،علیالاصول اجرای احکام نمیتواند به اعتراض محکومعلیه به ارزیابی مال پس از مهلت مقرر در ماده 73قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356و نشر آگهی و تعیین وقت مزایده ترتیب اثر دهد؛ مگر اینکه بعد از انجام مزایده و پیش از تنفیذ آن و صدور دستور انتقال سند ،کاشف به عمل آید که نظریه کارشناس به نحو صحیح به مخاطب ابلاغ نشده است یا وی به رغم ابلاغ قانونی از نظریه کارشناس مطلع نشده باشد .در فرض اخیر وفق ماده 142قانون یادشده مزایده قابل تنفیذ نیست و عملیات اجرایی و مزایده تجدید میشود. -2شکایت راجع به عدم رعایت تشریفات قانونی عملیات اجرایی و مزایده و نیز اقدامات دادورز )مأمور اجرا( ،ادامه عملیات اجرایی از جمله تأیید صحت مزایده و دستور انتقال سند به نام خریدار و برنده مزایده را متوقف میکند و وفق ماده 142قانون اجرای احکام مدنی مصوب 1356پیش از اظهار نظر در خصوص اعتراض و شکایت نسبت به تشریفات مزایده ،دستور انتقال سند داده نمیشود. دکتر احمد محمدی باردئی معاون اداره کل حقوقی قوه قضاییه
نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۶۸ مورخ ۱۴۰۰/۰۲/۱۵ | مرکز حقوقی راهبرد