نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۵۲۷

با عنایت به اینکه حسب ماده 81قانون آیین دادرسی کیفری مصوب سال 1392جرایم تعزیری درجه شش هفت و هشت قابل تعلیق تعقیب میباشند که امکان تعلیق اجرای مجازات آنها حسب مواد 46و 47قانون مجازات اسلامی مصوب سال 1392وجود داشته باشد .تا قبل از تصویب قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب 1399در عدم امکان تعلیق تعقیب جرایم علیه امنیت داخلی و خارجی به دلیل عدم امکان تعلیق اجرای مجازات این جرایم مستندا به بند »الف« ماده 47قانون مجازات اسلامی تردید نبود؛ اما با تصویب ماده 7 قانون کاهش مجازات حبس تعزیری و الحاق یک تبصره به ماده 47قانون مجازات اسلامی مبنی بر امکان تعلیق اجرای بخشی از مجازات جرایم علیه امنیت داخلی و خارجی در صورت همکاری موثر مرتکب در کشف جرم و شناسایی سایر متهمان ،این سوال پیش میآید که آیا مراد از امکان تعلیق اجرای مجازات مندرج در ماده 81قانون آیین دادرسی کیفری ،امکان تعلیق اجرای کل مجازات و در نتیجه ،عدم امکان تعلیق تعقیب جرایم علیه امنیت داخلی و خارجی است یا تعلیق اجرای بخشی از مجازات نیز میتواند مقصود ماده مذکور باشد که در این صورت ،امکان تعلیق تعقیب در جرایم علیه امنیت داخلی و خارجی نیز فراهم است؟

با توجه به اطلاق بند »الف« ماده 47قانون مجازات اسلامی مصوب 1392مبنی بر ممنوعیت تعلیق صدور حکم و اجرای مجازات در جرایم علیه امنیت داخلی و خارجی کشور؛ و با عنایت به اینکه ماده 7قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب 1399که بر اساس آن یک تبصره به ماده 47قانون مجازات اسلامی الحاق شده است ،صرفاً تعلیق »بخشی از مجازات« این دسته از جرایم را مجاز شناخته است؛ بنابراین دادستان نمیتواند مستند به ماده 81قانون آیین دادرسی کیفری مصوب » 1392تعقیب« متهمان به ارتکاب جرایم علیه امنیت را تعلیق کند. روح اله رئیسی معاون اداره کل حقوقی قوه قضاییه