نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۶۶۹

اولاً ،در پروندههایی که قابل فرجام هستند؛ مانند اثبات نسب و طلاق ،آیا کارآموز وکالت میتواند حق فرجامخواهی را ساقط کنند؟ ثانیاً ،در پرونده طلاق که زوج به همسرش وکالت در امر طلاق داده است ،چنانچه زوج در جلسه دادرسی حاضر شود و با طلاق زوجه مخالفت کند و اعلام دارد که حاضر به اسقاط حق تجدید نظر و فرجامخواهی خود نیست و وکیل معالواسطه حق تجدیدنظر را خود ساقط کند ،تکلیف چیست؟

وفق تبصره 3ماده 6قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستری مصوب ،1376کارآموزان وکالت حق وکالت در دعوایی که مرجع تجدید نظر از احکام آنها دیوانعالی کشور است را ،ندارند؛ اما قبول وکالت در تمامی دعاوی مدنی و کیفری که رسیدگی به درخواست تجدید نظر از احکام آنها در صلاحیت دادگاه تجدید نظر استان است ،توسط کارآموزان وکالت قانوناً فاقد اشکال است .همچنین طبق بند »ب« ماده 331قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379کلیه احکام صادره در دعاوی غیرمالی قابل تجدید نظر و مرجع رسیدگی به درخواست تجدید نظر نیز به موجب ماده 334همین قانون دادگاه تجدید نظر مرکز همان استان است؛ بنابراین در خصوص اعتراض به احکام مربوط به فسخ نکاح و طلاق که قبلاً رسیدگی به آن در دیوان عالی کشور بوده است ،اکنون با افزایش صلاحیت دادگاه تجدید نظر ،در صلاحیت این مرجع قرار گرفته وکارآموزان وکالت حق قبول وکالت این دعاوی را دارند .با این وجود و با توجه به رأی وحدت رویه شماره 666مورخ 19/3/1383هیأت عمومی دیوان عالی کشور ،کارآموزان وکالت اجازه فرجامخواهی نسبت به احکام صادره در خصوص این دعاوی در دیوان عالی کشور و یا ورود به پروندههایی که در این مرجع مطرح است را ندارند. دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه