نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۳۱۱

-3با عنایت به اینکه ماده 513قانون آیین دادرسی کیفری و تبصره 3ذیل آن در خصوص زندان محل تحمل محکومیت تعیین تکلیف نموده است موضوع در حکم دادگاه می باشد یا خیر ؟ آیا دادگاه صادر کننده رأی می تواند محکوم به حبسی را که محل اقامت او در همان حوزه ی دادگاه صادر کننده رأی می باشد بر خلاف مفاد ماده فوق الذکر و تبصره 3آن در زندان حوزه ی دیگر ی تعیین نماید به عنوان مثال دادگاه تهران محکوم به حبس مقیم تهران را محکوم به تحمل حبس در زندان زابل نماید؟

تعیین حبس به عنوان مجازات ،با لحاظ قوانین ماهوی از جمله قانون مجازات اسلامی انجام میشود و در هیچ یک از مقررات ماهوی ،تعیین نام زندان و محل خاص برای سپری کردن حبس پیشبینی نشده است .عبارت »برای تحمل کیفر به زندان همان حوزه قضایی یا نزدیکترین حوزه قضایی آن استان« در ماده 513قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392صریح در آن است که دادگاه در مقام صدور حکم ،مجاز به تعیین زندان خاص به عنوان محل تحمل حبس که از شؤون اجرای احکام کیفری است نمیباشد؛ بنا به مراتب فوق ،دادگاه مجاز نیست به شرح مذکور در استعلام ،متهم مقیم تهران را به تحمل حبس در زابل محکوم کند؛ اضافه میشود محکومیت تحت عنوان »حبس در تبعید« به گونهای که اجرای آن مستلزم حبس توأم با نفی بلد باشد ،در قوانین کیفری پیشبینی نشده است. دکتر احمد محمدی باردئی مدیر کل حقوقی قوه قضاییه