استعلام
وفق ماده 59قانون جنگلها و مراتع ،رئیس جنگلبانی یا نمایندگان وی مجازند نسبت به جرایمی که طبق مفاد این
قانون جنحه میباشد ،با وصول جرایم و خسارات از تعقیب جزایی متهم فقط برای یک مرتبه صرف نظر کنند و
تعقیب مرتکب منوط به شکایت رئیس یا نماینده سازمان مزبور است .همچنین وفق ماده 567قانون مجازات اسلامی
)تعزیرات( در کلیه جرایم مذکور در مواد 558الی 566قانون مجازات اسلامی )تعزیرات( ،سازمان میراث فرهنگی
یا سایر دوایر دولتی حسب مورد شاکی یا مدعی خصوصی محسوب میشوند .آیا در موارد مذکور ،جرایم مورد
اشاره مشمول ماده 11قانون کاهش مجازات حبس تعزیری میشوند؟
پاسخ اداره کل حقوقی
-1مفاد ماده 104قانون مجازات اسلامی اصلاحی 1399با لحاظ ماده 12قانون آیین دادرسی کیفری در مقام
احصاء جرایم قابل گذشت است و از مقررات ماده 59قانون حفاظت و بهرهبرداری از جنگلها و مراتع که ساز و
کار حقوقی خاصی را در خصوص چگونگی تعقیب کیفری مرتکبین جرایم موضوع این ماده بیان داشته است ،انصراف
دارد؛ بنابراین در جرایم موضوع ماده 59قانون پیشگفته ،رئیس سازمان جنگلبانی یا نمایندگانی که کتباً از طرف
وی تعیین میشوند ،با احراز شرایط مذکور در این ماده مجازند با وصول جرایم و خسارات وارده برای یک مرتبه
از تعقیب کیفری متهم صرف نظر کنند.
-2اگرچه سازمان میراث فرهنگی یا سایر دوایر دولتی در کلیه جرایم مذکور در فصل نهم کتاب پنجم قانون مجازات
اسلامی )تعزیرات( مصوب ،1375حسب مورد شاکی یا مدعی خصوصی محسوب میشوند؛ اما با توجه به صدر
ماده 103قانون مجازات اسلامی مصوب ،1392اصل بر غیر قابل گذشت بودن جرایم بوده و تعیین جرایم قابل
گذشت نیز به موجب قانون است .در ماده 104قانون مجازات اسلامی اصلاحی 1399و سایر قوانین نیز به قابل
گذشت بودن جرایم مذکور در این فصل تصریح نشده است؛ لذا این جرایم مشمول ماده 104قانون مجازات اسلامی
اصلاحی 1399نبوده و غیرقابل گذشت محسوب میشوند.
دکتر احمد محمدی باردئی
مدیر کل حقوقی قوه قضاییه