نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۰۸۳

-1چنانچه پس از ارجاع پرونده به شعبه ،دادگاه در اجرای ماده 421قانون آیین دادرسی کیفری قرار امتناع از رسیدگی صادر کند و مقام اجراء با استناد و استدلال ،قرار صادره را خلاف قوانین تشخیص دهد ،آیا میتواند با این قرار مخالفت کرده و همان دادگاه را مکلف به رسیدگی کند؟ -2در فرض سوال ،اگر مقام ارجاع پرونده را به شعبه دیگری ارجاع نکند و شعبه مرجوع الیه قرار صادر شده را خلاف قانون تشخیص دهد و نظر به رسیدگی شعبه صادرکننده قرار امتناع داشته باشد ،تکلیف چیست؟ بر فرض قائل شدن به حدوث اختلاف ،چه مرجعی حل اختلاف میکند؟

-1تشخیص صلاحیت یا عدم صلاحیت مقام قضایی نسبت به دعوایی که به آن ارجاع شده است ،با خود قاضی است و اگر دادرس خود را به لحاظ وجود یکی از جهات رد صالح نداند ،قرار امتناع از رسیدگی صادر میکند .با این حال چنانچه مقام ارجاع به نبود جهات رد که موجب صدور قرار امتناع از رسیدگی شده است معتقد باشد ،مراتب را به قاضی صادرکننده قرار یادآوری میکند؛ در صورتیکه بهرغم این یادآوری ،قاضی صادرکننده از قراری که سابقاً صادر کرده عدول نکند و بر نظر خود باقی باشد ،مقام ارجاع موظف است پرونده را حسب مورد به شعبه یا قاضی دیگر ارجاع کند و نمیتواند وی را مکلف به رسیدگی نماید و ارجاع مجدد موجد صلاحیت برای قاضی صادرکننده قرار امتناع از رسیدگی نیست. -2تشخیص صلاحیت هر قاضی با خود اوست و هرگاه دادرس ،ایراد را قبول و قرار امتناع از رسیدگی صادر کند ،دادگاه مرجوعالیه مکلف به رسیدگی است و حق اختلاف در خصوص ایراد را ندارد و نمیتواند برای آن قاضی که خود را مردود دانسته ،اعلام صلاحیت کند. روح اله رئیسی معاون اداره کل حقوقی قوه قضاییه