نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۰۴۸

آیا مواد 394و 406و تبصره آن از قانون آیین دادرسی کیفری ،بر ماده 350همین قانون وارد و حاکم است؟ به عبارت دیگر ،در صورت متواری بودن متهم یا دسترسی نداشتن به وی به جهاتی چون ضبط وثیقه ،فرار از زندان یا صدور کیفرخواست به نحو غیابی ،آیا رسیدگی غیابی امکانپذیر است؟ تکلیف دادگاه در این موارد چیست؟

مقررات ماده 350قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392بیانگر اهمیت حضور متهم در دادگاه در جرایم موضوع ماده 302قانون مذکور است و در صورت عدم حضور متهم ،تشکیل جلسه رسیدگی ممکن نیست و لازم است با جلب متهم رسیدگی انجام شود؛ اما چنانچه امکان جلب متهم نباشد ،با توجه به مقررات مندرج در مواد 394و 406قانون فوقالذکر ،رسیدگی غیابی بلامانع است .به عبارت دیگر مقصود مقنن در صدر ماده 350قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392این است که در جرایم موضوع بندهای »الف«» ،ب«» ،پ« و »ت« ماده 302این قانون ،گرچه با توجه به ماده 348حضور وکیل متهم برای تشکیل جلسه دادگاه ضروری است ،اما کافی نیست و باید متهم نیز شخصاً حاضر شود؛ بنابراین ،اگر متهم وکیل معرفی نکرده و برای وی وکیل تسخیری تعیین شود ،از جهت لزوم حضور متهم و وکیل در جلسه دادگاه در جرایم یادشده تفاوتی بین وکیل تسخیری و تعیینی نیست؛ مگر آن که متهم متواری بوده یا به وی دسترسی نباشد؛ که در این صورت باید برابر ماده 394همین قانون رفتار شود .در موارد مشمول ماده پیشگفته و در صورتی که دادگاه حضور متهم را برای دادرسی ضروری تشخیص ندهد ،رسیدگی در غیاب متهم امکانپذیر است. روح اله رئیسی معاون اداره کل حقوقی قوه قضاییه